ویژه نامه ولادت امام رضاعلیه السلام ‏ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمْ اَللّـهُمَّ صَلِّ عَلي عَلِيِّ بْنِ مُوسَي الرِّضا الْمُرْتَضَي الاْمامِ التَّقِيِّ النَّقِيِّ وَحُجَّتِکَ عَلي مَنْ فَوْقَ الاْرْضِ وَمَنْ تَحْتَ الثَّري، الصِّدّيقِ الشَّهيدِ، صَلاةً کَثيرَةً تامَّةً زاکِيَةً مُتَواصِلَةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَةً، کَاَفْضَلِ ما صَلَّيْتَ عَلي اَحَد مِنْ اَوْلِيائِکَ.

یا علی یا عظیم یا غفور و یا رحیم انت الرب العظیم الذی لیس کمثله شی و هو السمیع البصیر و هذا شهر عظمته و کرمته و شرفته و فضلته علی الشهور و هو الشهر الذی فرضت صیامه علی و هو شهر رمضان الذی انزلت فیه القران هدی للناس و بینات من الهدی و الفرقان و جعلت فیه لیله القدر و جعلتها خیر من الف شهر فیا ذالمن و لا یمن علیک من علی بفکاک رقبتی من النار فیمن تمن علیه و ادخلنی الجنه برحمتک یا ارحم الراحمین  

ویژه نامه ماه مبارک رمضان

 " مارا از دعای خیر خود فراموش نکنید "

فضیلتهای بی شمار ثامن الحجج (ع) هنگامي که از فضيلتهاي ائمه عليهم السلام سخن به ميان مي‏آيد، عقل متحير مي‏گردد، زبان گنگ و قلم بي رنگ مي‏شود و همه به عجز و ناتواني خود از بيان فضائل آن عرشيان بي‏همتا اعتراف مي‏کنند و با ما اين فراز از زيارت جامعه را زمزمه مي‏کنند که...

در اولین روزهای این ماه مبارک و نیمه این ماه حوادثی رخ نموده است که تمام آنچه در عالم امکان قرار دارد تحت الشعاع نور منیر آنهاست و همه وقایع و اتفاقات در مقابل آن موالید نمی از یم و قطره ای از اقیانوس محسوب نمی گردد.:

منبع : سایت بحار

دل نوشته استاد عبد الجبار کاکایی پس از سیلی خوردن فرزندش ...

این همه سال شعر خواندم و ترانه نوشتم برای جنگی که بود  برای تن های تکیده در لباسهای خاکستری برای آرامش مادرانم در آوار بمب  برای هیجان پدرانم در آشوب مرگ . این همه سال شعر خواندم و ترانه نوشتم برای آفتابی که بی نیاز از دلیل بود .  

از جنگ که برگشتم پیراهن خاکستریم را آویختم به دیوار خاطرات و به زندگی با مردمی سلام گفتم که عطر شناسنامه هایشان در مشام جانم بود و اسمم در میان اسمهایشان بالید و کم کم بزرگ شد .با گریه هایشان گریستم و با خنده هایشان خندیدم .

و امروز کنار من بودی و بی گناه سیلی خوردی از کسی که لباس خاکستری مرا پوشیده بود مقابل چشم حیرت زده ی من سیلی خوردی در بی پناهی و ناچاری وخدایی که تنها دوستت بود دید که بی گناه سیلی خوردی از حشره ای که در لباس من خزیده بود همان لباسی که من به دیوار خاطراتم آویخته بودم.

و آن لحظه اندیشیدم کاش پس از جنگ سوزانده بودمش تا تنپوش بلایی چنین نمی شد.

پسرم

 به تن های تکیده ای که در لباس من سالهای پیش جنگیدند شک نکن . به قهرمانان قصه های من شک نکن . به رودخانه های خون آلود اروند و کارون شک نکن  به تن های مجروح تنگه ی چزابه شک نکن به بدنهای خاک آلود دشتهای مهران شک نکن  فقط  به حشره ای شک کن که در لباس من خزیده بود .